تۆڕی زاراوەپارێزیی وشەدان



سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
تیه
[ع. ا ]
(تەیه - teyh)
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تَيَّهَ
أضَلَّ / ونیکرد. ونبوو.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تَيَّهَ
حَیَّرَ / سەرسامی کرد. وڕی کرد. سەری سوڕمان.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تِيه
تَكَبُّر. غرور. زَهو. عُجب / لووت بەرزی. بایی. خۆبەلزالنین. فیز و تڕزلی.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تِيه
ضَلال / بەرەبڵایی. ونبوون. لەڕێلادان. چەوتکاری. گومڕایی.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تِيه
فَقر / هەژاری. نەبوونی. کەمدەستی.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تِيه
مَتاهَة / کاری ئاڵۆز و سەرسوڕمێن.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تيه الأُذن
الاذن الباطنیة / گوێچکەی ناوەڕاست. پێچ پێچۆکەی ناو گوێ.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تَيَهّ الفِكرَ
ألهاه / چەواشەی کرد. سەری لێ تێکدا.
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
تیهاء
[ص. ع ]
(تەییهاء - teyha’)
بیابانێک که مرۆڤ تیایدا ون ببێ و رێ دەرنەکات.
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
تیهو
[ا ]
(تیهو - tîhû)
سوێسکه، سۆسک.
ئیتتیهام کردن
[[عا. اتهام+ کو: کردن]]
(مست. مت.) تاوان وەپاڵ کەسێک دان.
ئیشتیها
[[=عا.: ئیشتیها]]
(نا.) تم: ئیشتییا.
ئیشتیهار
چاو، آوازە، دمدمە، زمزمە، خنیدن.
ئیشتیهار
چاو، چاووڕاو، دەنگ، ئاوازە. [ئاوبانگ]
ئیشتیهار
اشتهیار، انتشار، شهرة، انذیاع، نشرة، سمعة، سما، صیت، اشاعة.
ئیشتیهاکەردەیۆڕ(هەورا)
ئینتیهازی
[[=عا.: ئینتیهازی]]
(س.)،(کعر.) کەسێکی لە فرسەت بگەڕێ و چۆنی بۆی هەڵسووڕێ ئامانجی خۆی وەدی بێنێ. کەسێکی مەبەستی هەر جێبەجێ بوونی کاری خۆی بێ بە هەر وەسیلەیەک بێ. * ئۆپۆڕتۆنیست. هەل پەرست، هەڵمەتەکاسە.
ئینتیهازێتی
[[عا. کو.]]
(حمس.)،(کعر.) کارێکی ئینسانی هەڵمەتەکاسە و فرسەت تەڵەب دەیکا. * (کئێر.) ئۆپۆرتونیسم.
ئەشتیها(هەورا)
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
استیهیدن
[مص - ل ]
(ئیستیهیدەن - istîhîden)
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
ستیهش
[ا. مص ]
(سیتیهش - sitîhş)
شه ڕکردن، سه رکێشی، سه رپێچی، عینادی.
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
ستیهنده
[ا. فا ]
(سیتیهه نده - sitîhende)
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
ستیهیدن
[مص. م ]
(سیتیهیده ن - sitîhîden)
سه رکێشی کردن، سه رپێچی کردن، شه ڕکردن، لاساری کردن.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بَوَّزَ. عَبَسَ. تَجَهَّمَ. أنتأ شفتيه إستياء
لچی خوارکردەوە. ڕوی گرژ کرد. خۆی مۆن کرد.
بەتیه
بتیه. (نوعی از عبای تابستانی است کەزبر می بافند.)
بەتیه
[(عەبایەکی هاوینەیە کە زبر دەیچنن.)]
بەتیه
بَتّيّ، بَتِّیَّة. (مَنسوب الی البَتّ و هوالثوبُ الخَشِن.)
سەرچاوە: شیرینی نوێ
جَمَعَ بين دَفَّتَيهِ
إحتوی. إشتمل / هەمووی تیابوو. جێی هەمووی تیاکردبووەوە. تیابوو.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
صَفَرَ. صَوَّتَ بالنَفخ من شَفَتَيهِ. أحدث صفيراً
فیکەی لێدا. فیکەی کێشا.
سەرچاوە: گۆڤەند و زنار
قبطتیه
[ا. ع ]
(غیبتییه – xibtîye)
قوماشێکی کەتانی سپییه.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
ماعِز مهداة الى الشيخ حينما يأتيه ولد
بزنە کوڕانە.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
مِلْحَةهُ على رُكْبَتيه
لاوفاء له / بێ وەفا. هیچی لەبەرچاو نیە.