تۆڕی زاراوەپارێزیی وشەدان



سەرچاوە: شیرینی نوێ
إحتباس الكلام
فقدان النُطق / زمان بەستران. قسەنەکردن.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إحتَكّ الكلام في صورة
أثَّرَ علیه / قسەکە کاری تێکرد. دای لە دڵی.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إرتجل الكلام
تكلم به من غیر لأأن یهیئهُ / خۆوت دووا. سەرپێی (دووا. قسەی کرد. وتاری دا).
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إستَرسَلَ في الكلام
إسهَبَ. إتَّسَع / زۆری وت. درێژەی پێدا.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إستَغَلَقَ الكلامُ عليه
إرتَجَّ علیه / زمانی بەسترا. قسەی بۆ نەئەکرا. دەمی چوە کلیلە.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إستَوجَزَ الكلام
أوجز. إختَصر / کورتی کردەوە. لە کورتی بڕیەوە.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إقتَضَبَ الكلامَ
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إنتَقَدَ الكلامَ
ظَهَر مابهع من العُیوب والمَحاسب / ڕەخنەی گرت.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إنسِجام الكلام
خُلو الكلام من التعقید. فَصاحَة / ڕەوانبێژی. ئاخاوتنی سادە و ڕەوان.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إنسَجَمَ الكلامُ
إنتَظَم / ئاخاوتن. ڕەوان و ڕێک و ئاسان بو.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
إنعَجَمَ عليه الكلامُ
صَعُبَ وإستَبهَمَ. كان غامِضاً مُبهَماً / قسە و ئاخاوتنەکەی قورس و گران بوو. تێی نەئەگەیی.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
اُرتِجَّ عليه الكلام
إستغلق علیه الكلام / دەمی چووە کلیلە. زمانی بەسراز قسەی بۆ نەکرا.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
الكلام الجامع
ماقلّت ألفاظه / کەم وتنی پڕمانا.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بادَأَهُ بالكلام أو التحية أو الشَرّ.. الخ
إستَبَقَهُ / دەستپێشکەری کرد. دەستی پێکرد.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بادَرَهُ بالكلام أو التَحيَة أو الالشَرّ. إلخ.. إستَبَقَهُ
دەستپێشکەری کرد. دەستی پێکرد.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بَرقَشَ في الكلام
خَلَط / تێکەڵ و پێکەڵ دووا. دای بەیەکدا.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بَشَّرَ بكلام الله
وَعَظَ / ئامۆژگاری کرد.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
بَلَغَ فيه الكَلامُ
أثَّرَ / قسەکە کاری تێکرد.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تتَح الشخصان الكلام بينهما
تهامَسا. تكلما سِراً / بە نهێنی، بە ئەسپایی، بە سرپە. قسەیان ئەکرد. سرپە سرپیان بوو.
سەرچاوە: شیرینی نوێ
تَجَمجَمَ الكَلام
جَمجَمَ. هَذی. هَذَر / ئەیبزڕکان. پچڕپچڕ قسەی ئەکرد.